Showing posts with label အမွတ္တရ. Show all posts

စိမ္းလန္းေျမ ပရဟိတ အခမဲ့စာသင္ေက်ာင္း တည္ေဆာက္မည့္ အစီအစဥ္၏ ပထမဆံုးေသာ ေျခလွမ္းအျဖစ္ (၂၀၁၂-၂၀၁၃) ပညာသင္ႏွစ္အတြက္ မိတၳီလာ၊ သာစည္၊ ၀မ္းတြင္းျမိဳ႔နယ္မ်ားမွ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ ဆယ္တန္း ေက်ာင္းသား/သူ စုစုေပါင္း အေယာက္ (၂၀)အား ေရြးခ်ယ္ေခၚယူ၍ ဆယ္တန္းတစ္ႏွစ္လံုးစာ အတြက္
တာဝန္ယူေပး သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႕စီစဥ္ထားရာတြင္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ား ပညာသင္ၾကားမႈ၌ ဖိဖိစီးစီး၊ ထိထိေရာက္ေရာက္ ရွိေစေရးအတြက္ စိမ္းလန္းေျမ ပရဟိတအဖြဲ႕မွ အဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦး၏ အကူအညီျဖင့္ ေက်ာင္းသားေဆာင္စီစဥ္ျပီး ေက်ာင္းအိပ္၊ ေက်ာင္းစား ေလ့က်င့္ ေပးသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔အျပင္ Section ခ်ိန္တြင္ နီးစပ္ရာ (၁၀)တန္းေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားကို လက္ခံသင္ၾကား ေပးသြားရန္ ဆံုးျဖတ္ထားပါသည္။ ထိုက့ဲသို႕ေက်ာင္းသားေဆာင္ စီစဥ္ရာတြင္ မိထီၳလာစက္မႈဇုန္အနီးမွ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေဆာင္ဝင္းတစ္ခုကို တစ္လလွ်င္ က်ပ္၅၀,၀၀၀ ႏႈန္းျဖင့္ ငွားရမ္းထားရိျွပီးျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ေက်ာင္းသားေဆာင္ဝင္းအတြင္းရွိ အေဆာင္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာ စသည္တို႕တြင္ ျပဳျပင္မြမ္းမံရန္ လိုအပ္ ေနပါသျဖင့္ ျပဳျပင္ ႏိုင္ရန္ တစ္ဦးျခင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေစတနာရွင္မ်ား စုေပါင္း ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုသိုလ္ပါဝင္ ႏိုင္ၾကပါရန္ ေလးစားစြာ အသိေပးတင္ျပအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ာ...။

ကနဦး ပါဝင္လွဴဒါန္းႏိုင္ေသာ ေနရာမ်ား .....

ေျမဖို႕ရန္
ေျမသယ္ကားတစ္စီး = ၁၅၀၀၀ က်ပ္
(ခန္႕မွန္း ေျမသယ္ကား ၅ စီး စာခန္႕ ေျမဖို႕ရန္ လိုအပ္ပါသည္။)

အေဆာက္အဦ ျပဳျပင္ရန္
ထရံတစ္ခ်ပ္ (ေဒသေပါက္ေစ်း) = ၇၅၀၀ က်ပ္
(ခန္႕မွန္း ထရံ ၁၀ ခ်ပ္ခန္႕ လိုအပ္ပါသည္။)

လူေနရန္
သစ္သားကုတင္တစ္လံုး = ၂၅၀၀၀ က်ပ္
(ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ ၂၀စာ ကုတင္ ၂၀ လံုး လိုအပ္ပါသည္။)

စာသင္ရန္
စာသင္ခံု အရွည္တစ္စံု = ၃၀၀၀၀ က်ပ္ (၆ စံု လိုအပ္ပါသည္။)
စားပြဲခံု ၁ လံုး ႏွင့္ ထိုင္ခံု ၄ လံုး = ၃၀၀၀၀ က်ပ္

လစဥ္ ပါဝင္လွဴဒါန္းႏိုင္ေသာ ေနရာမ်ား

ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ တစ္ဦးခ်င္းစီ အတြက္ ပညာသင္ႏွစ္
တႏွစ္လံုး အတြင္းမွာ တစ္လလွ်င္ ပညာသင္စရိတ္ ပရဟိတ အလွဴေငြ
၃၀၀၀၀ က်ပ္
( အလွဴရွင္ေနရာ ၂၀ ေနရာ လိုအပ္ပါသည္။)

ေက်ာင္းသား/သူမ်ား အစစအရာရာ ျပီးျပည့္စုံစြာန႔ဲ ပညာေရး တစ္ခုတည္းမွာပဲ အာရံုစိုက္သင္ၾကားႏိုင္ၾကဖို႔ အတြက္ လိုအပ္သမွ် စားစရိတ္ စသျဖင္႔ လိုအပ္တ့ဲ အရာမွန္သမွ် အတြက္ ကုန္က်ခံသုံးစြဲရန္
တစ္လလွ်င္ အလွဴေငြ ၃၀၀၀၀ က်ပ္
(အလွဴရွင္ေနရာ ၂၀ ေနရာ လိုအပ္ပါသည္။)

စိမ္းလန္းေျမ ပရဟိတအဖြဲ႔သို႔ ဝင္ေရာက္လိုပါက
ဆက္သြယ္လွဴတန္းလိုပါက

၁ / ၂၀၁၁

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

ဒီကေန႔မွာ ကၽြန္ေနာ္တို႔ National Research University (MIET) တကၠသိုလ္ရဲ႕ ၁၈ ႀကိမ္ေျမာက္ သိပၸံႏွင္႔ နည္းပညာ ဆိုင္ရာ Conference "Microelectronics and Informatics - 2011" ကို စတင္က်င္းပခဲ႔ပါတယ္။ က႑အလိုက္ Section (၁၁) ခုခြဲၿပီး (၃) ရက္ က်င္းပဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။ MIET တကၠသိုလ္ရွိ ရုရွား ေက်ာင္းသားႏွင္႔ နုိင္ငံတကာ ေက်ာင္းသားမ်ား အျပင္ အျခား အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ ေက်ာင္းေပါင္းစံုမွ Microelectronics and Informatics ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ ရွိေသာ စာတမ္းပိုင္ရွင္မ်ားစြာ တက္ေရာက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြ လည္း အမ်ားႀကီး တက္ေရာက္ခြင္႔ ရခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ Section №7 မွာပင္ စုစုေပါင္း ေက်ာင္းသား (၄၂) ဦး ရွိခဲ႔ၿပီး ျမန္မာေက်ာင္းသား ၁၆ ဦး ထိ ပါရွိခဲ႔ပါတယ္။ Present လုပ္ရာတြင္လည္း ရုရွားေက်ာင္းသား (၆) ဦးသာ လုပ္ခဲ႔ၿပီး ျမန္မာေက်ာင္းသား (၁၁) ဦး စင္ေပၚတက္နိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္႔အတြက္ေတာ႔ (၆) ခုေျမာက္ Conference ျဖစ္ၿပီး (၇) ခုေျမာက္ Publication ရတဲ႔ ေန႔ပါ။

3 comments »

၁ / ၂၀၁၁

Posted by ADMIN in My Research And Development, အမွတ္တရ

Russia Federation နိုင္ငံ Moscow ၿမိဳ႕ရွိ Moscow Engineering Physics Institute (MEPHI) တကၠသိုလ္တြင္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ January မွာ က်င္းပ ျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ ၁၄ ႀကိမ္ေျမာက္ International Telecommunications Conference က ရတဲ႔ Publication ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္႔ရဲ႕ ၆ ခုေျမာက္ Publication ပါ။ ေနာက္ထပ္ ၃ ခု ရၿပီးရင္ အမိနိုင္ငံျပန္လို႔ရပါၿပီ....။

MEPHI's Confrence Publish of 2011

0 comments »

၃၀၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

ဧရိယာ ၆၅၉၂၈၀၀ စတုရန္းမိုင္ရွိတဲ႔ ရုရွားဖက္ဒေရးရွင္း နိုင္ငံႀကီးရွိ တစ္ပါးတည္းေသာ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာသံဃာေတာ္ ရွင္ေဝဠဳရိယ မွ ၂၉၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ က်ေနာ္တို႔ MIET တကၠသိုလ္ရွိ ပညာေတာ္သင္ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားထံသို႔ ၾကြေရာက္ၿပီး တစ္ည က်ိန္းစက္ ခဲ႔ပါတယ္။

၃၀၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀ ရက္ေန႔ နံနက္ေစာပိုင္းမွစၿပီး တရားပြဲမ်ား က်င္းပခဲ႔ပါတယ္။ ေစတနာရွင္ ေက်ာင္းသားေတြ စုေပါင္းၿပီး Laptop တစ္လံုး၊ သကၤန္းတစ္စံု၊ အျခား လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားနဲ႔ ဝတၳဳေငြမ်ားကို လွဴတန္းခဲ႔ၿပီး ေန႔ဆြမ္းကို က်ေနာ္ ႏွင္႔ Junior ညီေလး တစ္ေယာက္တို႔မွ တာဝန္ယူ ဆြမ္းကပ္ခဲ႔ပါတယ္။ ညေနပိုင္းမွာေတာ႔ ဆရာေတာ္သီတင္းသံုးရာ စိန္႔ပီတာစပတ္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ၾကြသြားခဲ႔ပါတယ္။

အခုလိုေနရာ၊ အခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သကၤန္းဝတ္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ပါးကို အျပင္မွာ ဖူးေမွ်ာ္ခြင္႔ရသည္မွာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အလြန္ကံေကာင္းလွပါတယ္။ ဖူးခြင္႔ရလို႔ ၾကည္ႏူးမဆံုးျဖစ္မိသလို ဆြမ္းဒကာျဖစ္ခြင္႔ရလို႔ ဝမ္းသာမဆံုး ျဖစ္ရပါတယ္။

နိုဝင္ဘာ ၃၀ ရက္ေန႔ဟာ တျခားသူေတြအတြက္ ဘာမွ မထူးျခားေပမယ္႔ က်ေနာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ညီကိုအားလံုးအတြက္ေတာ႔ ဘုရားေပးတဲ႔ ကံအေကာင္းဆံုးေန႔ေတြထဲက တစ္ေန႔ပါပဲ။ စာဖတ္သူမ်ားလည္း သာဓုေခၚနိုင္ဖို႔နဲ႔ အမွတ္တရေန႔ကို ဒီေနရာမွာ မွတ္တမ္းတင္ရင္း......

0 comments »

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ နိုဝင္ဘာလ (၇) ရက္ေန႔

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

ယခင္အလံတုန္းက ေန႔စဥ္ႏွင္႔အမွ် မနက္ေရာ ညေနပါ အေလးျပဳနုိင္ခဲ႔ေသာ္လည္း ယခု ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနုိင္ငံေတာ္ အလံသစ္အား အေျခအေနႏွင္႔ အခ်ိန္အခါေၾကာင္႔ ဤပိုစ္႔ျဖင္႔ ေလးစားစြာ အေလးျပဳပါ၏။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္ နိုဝင္ဘာလ (၇) ရက္ေန႔။ ယေန႔သည္ ျမန္မာလူထုတစ္ရပ္လံုး ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနသည္႔ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး က်င္းပမည္႔ေန႔ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ႔သမိုင္းတစ္ခုလံုးအတြက္ မွတ္တိုင္ထူရမည္႔ေန႔လည္း ျဖစ္သည္။ မဲေပးခြင္႔ရရွိသည္႔ ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလံုးအတြက္ ဂုဏ္ယူပါ၏။

လြန္ခဲ႔ေသာ အႏွစ္ (၂၀) ၾကာ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္က အေျခခံဥပေဒ မရွိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီး အႏွစ္ (၂၀) ၾကာမွက်င္းပ ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင္႔ ျမန္မာျပည္သူအားလံုး စိတ္လႈပ္ရွားေစသည္သည္မွာ အမွန္ျဖစ္သည္။ ျပည္တြင္း မီဒီယာမ်ားသာ မက ျပည္ပ ျမန္မာမီဒီယာ ေပါင္းမ်ားစြာမွ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျမန္မာျပည္သူအားလံုး စိတ္ဝင္စားေစရန္ သက္ဆိုင္သည္႔ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေန႔စဥ္ႏွင္႔အမွ်လည္း တင္ဆက္ခဲ႔ၾကသည္။

ျမန္မာ ျပည္သူလူထု ၉၂ ရာခိုင္ႏံႈးေက်ာ္ ေထာက္ခံထားသည္႔ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို အတည္ျပဳၿပီးေနာက္ စနစ္တက်ႏွင္႔ျပဳလုပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင္႔ လည္းေကာင္း၊ ပါတီေပါင္း (၃၇) ပါတီပါဝင္ၿပီး လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲျုဖစ္ျခင္းေၾကာင္႔ လည္းေကာင္း ေရြးခ်ယ္ခံရမည္႔ ပါတီေပါင္းစံုမွ အမတ္ (၁၁၆၃)ဦးလံုး မွာ ျမန္မာျပည္သူတို႔ ယံုၾကည္အားကိုးျခင္းခံရကာ အမွန္တကယ္ အရည္အခ်င္းျပည္ဝ သူမ်ားျဖစ္မည္မွာ မုခ် မလြဲပင္ျဖစ္သည္။

အနာဂါတ္ ျမန္မာနုိင္ငံေတာ္ႀကီးအား ကမာၻ႔နုိင္ငံႀကီးမ်ားႏွင္႔ တန္းတူ ရင္ေဘာင္တန္းနုိင္ရန္၊ ဘက္ေပါင္းစံု ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေစရန္ႏွင္႔ "ျမန္မာ" ဟူသည္႔ နာမည္ျဖင္႔ တကမာၻလံုးက ေလးစားအထင္ႀကီးၿပီး ထည္ထည္ဝါဝါ၊ သိကၡာရွိရွိရပ္တည္နုိင္ရန္ မွာ ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာျပည္သူအားလံုးတြင္ တာဝန္ရွိေပသည္။ ျမန္မာျပည္သူအားလံုးဆိုျခင္းထက္ ျမန္မာလူငယ္ အားလံုး ေပၚတြင္ ပို၍ တာဝန္ရွိေပသည္။

မည္သူမည္ဝါ ေရြးခ်ယ္ခံရသည္ျဖစ္ေစ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ျမန္မာျပည္သား အားလံုးမွ သမၼတသစ္ ၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင္႔ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနုိင္ငံေတာ္ႏွင္႔ ျမန္မာျပည္သူတို႔အတြက္ မိမိတို႔ ကၽြမ္းက်င္သည္႔ နယ္ပယ္အသီးသီးမွ တက္နုိင္သမွ် တာဝန္ယူ ႀကိဳးစားၿပီး နုိင္ငံေတာ္ႏွင္႔ ျပည္သူတို႔အတြက္ အက်ိဳးျပဳၾကပါစို႔......။

8 comments »

Spain and World Cup 2010

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

0 comments »

Microelectronics and Computer Science - 2010

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

- MIET တကၠသိုလ္၏ ၁၇ ႀကိမ္ေျမာက္ "Microelectronics and Computer Science - 2010" conference ကို ဒီေန႔မွာ ၿခိမ္႔ၿခိမ္႔သဲ က်င္းပခဲ႔ပါတယ္။

- က်ေနာ္တို႔ ေသြးေသာက္ သူငယ္ခ်င္း (၇) ေရာက္လံုး Conference တက္ေရာက္ခဲ႔ၾကၿပီး publication တစ္ခုစီ ထပ္ၿပီး ရခဲ႔ၾကပါတယ္။

- ထူးထူးျခားျခား ဘာမွမရွိေပမယ္႔ က်ေနာ္တို႔ အားလံုးအတြက္ေတာ႔ မွတ္တမ္းတင္သင္႔တဲ႔ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ပါ။

3 comments »

1/2010

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

28, january, 2010

ဒီေန႔ကေတာ႔ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ပါပဲ။

Russia Federation နိုင္ Moscow ၿမိဳ႔ MEPHI တကၠသိုလ္တြင္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ january ၂၅ ရက္ေန႔မွ ၂၉ ရက္ေန႔ထိ က်င္းပ ျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ ၁၃ ႀကိမ္ေျမာက္ International Telecommunications Conference သို႔ သြားေရာက္ခဲ႔ေသာ ေန႔ျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္႔ဘဝ အတြက္ ဒုတိယေျမာက္ conference တစ္ခု ျဖစ္သလို ပထမဆံုး အျခားေက်ာင္းမွ conference သို႔ သြားေရာက္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ Ph.D ကာလအတြက္ ပထမဆံုး conference လည္းျဖစ္ပါတယ္။

အခက္အခဲ၊ အတားအစီးေပါင္းမ်ားစြာ (မ်ားစြာ) ကို ရင္ဆိုင္ခဲ႔သလို MEPHI တကၠသိုလ္မွ Senior အစ္ကိုႀကီး တစ္ဦးအပါအဝင္ အပက္စဥ္တူ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီမွ အကူညီေပါင္းမ်ားစြာ ရယူခဲ႔ရပါသည္။

တကယ္႔ကို ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ ရခဲ႔တဲ႔ Public တစ္ခုပါ။ တန္ဖိုးမျဖတ္နိုင္တဲ႔ အေတြ႔အႀကံဳေတြ ရခဲ႔ပါတယ္။ ကူညီေပးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးပါ၏….။

ဒီစာအုပ္ေလးရဖို႔ပါ

အဲဒီ စာအုပ္ထဲမွာ က်ေနာ္ေရးထားတဲ႔ ဒီ တစ္မ်က္ႏွာေလးပါပါတယ္္

Publication ၃ ခု ေတာ႔ရၿပီ ေနာက္ထပ္ ၅ ခု ရၿပီးရင္ အမိနိုင္ငံျပန္လို႔ရပါၿပီ....။

0 comments »

И Версия

Posted by ADMIN in လူငယ္၊ ပညာေရး ႏွင္႔ ျမန္မာနိုင္ငံ, အမွတ္တရ

က်ေနာ္တို႔၏ MIET (Moscow Institute of Electronic Technology) ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၏ InVersia သတင္းဌာနမွ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင္႔ ပထမဆံုး ထုတ္ေဝေသာ December 104 English သတင္းစာ တြင္ MIET တကၠသိုလ္မွျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား အားလံုး၏ကိုယ္စား က်ေနာ္ေရးသားခဲ႔သည္႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ အား ျမန္မာနိုင္ငံ အလံ ပံုႏွင္႔တကြ ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

သတင္းစာ အျပည္႔အစံု

3 comments »

ျမန္မာနိုင္ငံ ပညာေရး ႏွင္႔ ပက္သက္၍

Posted by ADMIN in လူငယ္၊ ပညာေရး ႏွင္႔ ျမန္မာနိုင္ငံ, အမွတ္တရ

လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု၏ အဆင္႔အတန္းကို နိုင္ငံတကာမွာ ပညာအရည္အခ်င္းနွင္႔ တိုင္းတာၾကသည္။ လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ကတည္းက ျမန္မာ႔ပညာေရးသည္ ကမာၻ႔နိုင္ငံမ်ား၏ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို ခံခဲ႔ၾကရသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံသားတို႔၏ ပညာအရည္အခ်င္းကိုလည္း ေလးစားၾကသည္။ ယေန႔ အခ်ိန္ထိလည္း နိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျမန္မာပညာရွင္အေျမာက္အမ်ား ေနရာယူလွ်က္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ေခတ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား၏ တကၠသိုလ္အေပၚရႈျမင္ပံုႏွင္႔ ပညာေရးႏွင္႔ ပက္သက္ေသာ ခံယူခ်က္မွာ အင္မတန္ အံ႔အားသင္႔စရာေကာင္းသည္။ က်ေနာ္တို႔ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀၊ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ကတည္းက တကၠသိုလ္ ဟူေသာ စကားကို အလြန္ မက္ေမာသည္။ ခန္းနားသည္။ ႀကီးက်ယ္သည္။ တကၠသိုလ္တက္ဖို႔ အိပ္မက္ေပါင္းမ်ားစြာ မက္ခဲ႔ရသည္။ တကၠသိုလ္တက္လိုစိတ္မွာ လူငယ္တိုင္းစိတ္တြင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေနရာယူ စုိးမိုးထားသည္။ တကၠသိုလ္ကို အထင္ႀကီးသည္။ တကၠသိုလ္မွ သင္ၾကားေပးမည္႔ပညာေရးကို ေလးစားသည္။ တန္ဖိုးထားသည္။

ယခု က်ေနာ္ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္ တြင္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား၏ တကၠသိုလ္အေပၚ ရႈျမင္ပံုမွာ က်ေနာ္တို႔ တုန္းကႏွင္႔ လံုး၀ လံုး၀ (လံုး၀) ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနသည္။ ”တကၠသိုလ္လား ဘာလုပ္ဖို႔တက္မွာတုန္း၊ တကၠသိုလ္တက္ေတာ႔ ဘာလုပ္လို႔ရမွာတုန္း၊ ဘြဲ႔မရေတာ႔ေရာ ဘာျဖစ္တုန္း” ဟူေသာ စကားမ်ားကို နားႏွင္႔ မဆံ႔ေအာင္ၾကားခဲ႔ရသည္။ အရင္က အိမ္ဦးခန္းေတြမွာ ခ်ိတ္ထားေသာ ဘြဲ႔ဓာတ္ပံုမ်ား ကုတင္ၾကားသို႔ ေရာက္ကုန္ၾကၿပီ။ ဘြဲ႔ဓာတ္ပံုခ်ိတ္ထားသည္ကို ေတြ႔လို႔လည္း အသိအမွတ္ျပဳမႈ မရွိၾကေတာ႔။

ကေလးေတြ စိတ္ထဲမွာ ထိုသို႔ေသာ တကၠသိုလ္ကို အထင္မႀကီးစိတ္၊ တကၠသိုလ္မွေပးေသာဘြဲ႔ကို တန္ဖိုးမထားစိတ္မ်ား ျဖစ္ရျခင္းမွာ နံပတ္(၁) လူႀကီးမိဘ မ်ားအေပၚမူတည္သည္။ (၂) ပက္၀န္းက်င္အေပၚမူတည္သည္။ ထိုအေတြးမ်ား ၀င္လာသည္ႏွင္႔ လူႀကီးမ်ားက တားျမစ္ရမည္၊ အျမင္မွန္ရေအာင္ ျပသရမည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္မေကာင္းစရာ တစ္ခုမွာ လူႀကီးမ်ားကိုယ္တိုင္က ထိုအေတြးမ်ား၀င္ကာ ကေလးမ်ားကို ရိုက္သြင္းေနၾကသည္။

ပညာေရးကို အထင္မႀကီးသည္႔စိတ္မ်ား၊ တကၠသိုလ္ကို အထင္ေသးသည္႔စိတ္မ်ား၊ တကၠသိုလ္မွ ေပးေသာ ဘြဲ႔မ်ားကို တန္ဖိုးမထားေသာစိတ္မ်ားက နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံရွိ လူငယ္မ်ားစိတ္ထဲ စိုးမိုးသြားျခင္းသည္ ကာယကံရွင္နိုင္ငံ၏ ကံဆိုုးျခင္း လမ္းစပင္ျဖစ္သည္။ နိုင္ငံႀကီးတစ္ခုလံုး ကံဆုိးမိုးေမွာင္ၾကသြားလိမ္႔မည္။ မည္သူ မည္၀ါ၏ အားနည္းခ်က္ဟူ၍ က်ေနာ္ အေသအခ်ာမသံုးသပ္မိေသာ္လည္း နိုင္ငံသားအားလံုးမွာ တာ၀န္အျပည္႔ ရွိေပသည္။ အထူးသျဖင္႔ ပညာတက္လူငယ္မ်ားက အမ်ားႀကီး ေျပာျပသင္႔သည္။ ပညာတတ္လူႀကီးမ်ားကိုေတာ႔ အားကိုးရန္ ခက္ခဲသည္။ အဘယ္႔ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္ ဦးဖိုးက်ားတို႔ ေခတ္က စာမတက္လည္း ထမင္းစားလို႔ ရတယ္ ဟူေသာ စကားကို ပညာလံုး၀ မတတ္ေသာ ေတာင္သူဦးႀကီး၊ ေဒၚႀကီးမ်ားက ေျပာၾကေသာ္လည္း ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ပညာတတ္ေသာ ၿမိဳ႕ေန လူႀကီးမ်ားကပင္ ထိုကဲ႔သို႔ ဆင္တူရိုးမွား စကားမ်ားကို အသံုးျပဳေနေသာေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။

ေနာက္ထပ္ အမ်ားဆံုး တာ၀န္ရွိသည္မွာ ဆရာ၊ ဆရာမ မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ ဆရာ၊ ဆရာမ မ်ားဆိုရာတြင္ မူလတည္းႀကိဳ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားမွ ပါေမာကၡခ်ဳပ္မ်ား အထိ ပါ၀င္သည္။ ဆရာ၊ ဆရာမ မ်ားမွ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားကို အမွန္တကယ္ တတ္ကၽြမ္းေအာင္ သင္ၾကားျပသဖို႔ လိုအပ္သည္။ မူလတည္းကတည္းက ကမာၻႀကီးကို ၾကည္႔တတ္ေစရန္ သင္ေပးရမည္။ ကမာၻႏွင္႔ ယွဥ္ယွဥ္ၿပီး ေျပာဆိုမႈမ်ား ျပဳလုပ္သင္႔သည္။ အေရးအႀကီးဆံုးမွာ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ပညာအရည္အခ်င္းတကယ္ ေပါက္ေျမာက္ၿပီး နိုင္ငံေတာ္နွင္႔ နိုင္ငံပညာေရးအတြက္ ရပ္တည္ၿပီး တန္ဖိုးျမွင္႔ ေပးလိုသူမ်ား ျဖစ္ရမည္။ မိမိ အလုပ္အေပၚ ရိုေသေလးစားၿပီး စိတ္ပါ၀င္စားမႈ ရွိရမည္။ ထိုအခ်က္မ်ား ျပည္႔စံုပါက က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံ ပညာေရးႀကီး ျပန္လည္ ဦးေမာ႔ လာၿပီး လူႀကီး၊လူငယ္အားလံုးကလည္း ယံုၾကည္ေလးစားျခင္းကို ခံရမည္ျဖစ္သည္။ ဆိုးရြားသည္မွာ ယခုေခတ္လူငယ္မ်ားက တကၠသိုလ္၀င္တန္းကို ကပ္ၿပီး (သို႔) ေမာ္ေရးရွင္း ျဖင္႔ ေအာင္ၾကသည္။ ဘယ္မွ မလိုက္နိုင္ေသာအခါ ရည္မွန္းခ်က္လည္း မရွိ၊ စိတ္၀င္စားမႈလည္း မရွိေသာ္လည္း ပညာေရး တကၠသိုလ္မ်ား၊ ပညာေရး ေကာလိပ္မ်ားသို႔ တက္ေရာက္ၾကသည္။ ေက်ာင္းတြင္ လိန္ဖယ္လိန္ဖယ္ႏွင္႔ စိတ္ကမပါ၊ စိတ္၀င္စားမႈကလည္း မရွိေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္သလိုႏွင္႔ ေက်ာင္းဆင္းၾက၏ (ေက်ာင္းသားတိုင္းကို မဆိုလိုပါ)။ ၎တို႔ စဥ္းစားသည္မွာလည္း အမွားမရွိေပ။ (၂)ႏွစ္တက္ၿပီး ဆရာျဖစ္မည္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင္႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ရြယ္တူမ်ား ေ၀ေလေလျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ အလုပ္တစ္ခု ကိုယ္႔မွာ ရွိေနမည္။ မွန္ပါသည္။ ကာယကံရွင္အတြက္ အင္မတန္ ေကာင္းေသာ ပလန္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ နိုင္ငံ႔ပညာေရး အတြက္ ရင္ေလးစရာေကာင္းေပသည္။ အရည္အခ်င္းမရွိေသာဆရာမ်ား၊ ခံယူခ်က္မရွိေသာ ဆရာမ်ားက ေက်ာင္းသားမ်ားမ်ားကို ဘာေတြေျပာျပၿပီး ဘာေတြ သင္ေပးမည္နည္း??။ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းလွသည္။

က်ေနာ္ ေက်းရြာတစ္ရြာရွိ မူလတန္းေက်ာင္းသို႔ သြားေရာက္ခဲ႔သည္။ ေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး အပါအ၀င္ ဆရာမ (၆) ဦးႏွင္႔ နာနတ္သီးစားရင္း ဆရာမ်ား ရံုးခန္းဟု ယူဆရေသာ အခန္းတြင္ စကားေျပာေနၾကသည္။ စာသင္ခန္းတြင္ ကေလးမ်ားအသံ ဆူညံ႔ေနသည္ (စာအံ သံေတာ႔မဟုတ္)။ ခဏေနေတာ႔ ေက်ာင္းသားတစ္ဦး လာတိုင္ေသာေၾကာင္႔ ဆရာမတစ္ဦး ထန္းပလက္ျပား တစ္ေခ်ာင္းႏွင္႔ လိုက္သြားသည္။ က်ေနာ္လည္း အခ်ိန္မရသျဖင္႔ နည္းနည္းပါးပါးေမးျမန္းကာ ျပန္လာခဲ႔သည္။

မႏၱေလးတကၠသိုလ္မွ ပီအိပ္ခ်္ဒီဘြဲ႔ရရွိၿပီး ဆရာတစ္ဦးႏွင္႔ ေဆြးေႏြးျဖစ္သည္။ ဆရာ၏ စိတ္ဓာတ္ကေတာ႔ က်ေနာ္႔စိတ္ႏွင္႔ ၈၀% တူသည္။ သို႔ေသာ္ ဆရာ႔ကို က်ေနာ္ ျမန္မာ႔ ပညာေရးႏွင္႔ ပက္သက္သည္႔ အားမရေသာ အခ်က္မ်ားကို ေျပာျပသည္။ က်ေနာ္တို႔ ဥေရာပမွာ ဆရာတစ္ေယာက္အေနျဖင္႔ တပည္႔တစ္ေယာက္ကို ပညာတစ္ခုကို တက္ကၽြမ္းေအာင္ သင္ေပးျခင္းမရွိေၾကာင္း၊ ပညာတစ္ခုကို တက္ကၽြမ္းေစရန္ နည္းလမ္းမ်ားကိုသာ သင္ေပးေၾကာင္း၊ သြားေရာက္ျပသလွ်င္ ေက်ာင္းသားမွားေနပါက အမွန္ကို ျပင္မေပးေၾကာင္း၊ မွားေနတယ္ တစ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားၾကည္႔အံုး ဆိုၿပီး ျပန္လြတ္လိုက္ေၾကာင္း၊ အားလံုး ကိုယ္႔အားကိုယ္ကိုး လုပ္ရေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင္႔ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ တကယ္ပညာ အျပည္႔အ၀တတ္ေၾကာင္း၊ ခံယူခ်က္ႏွင္႔ ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားလည္း ပိုမိုတိုးပြားၿပီး ပိုမို စာဖတ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာနိုင္ငံ ပညာေရးကို ထိုကဲ႔သို႔ ျဖစ္ေစခ်င္ေၾကာင္း က်ေနာ္႔ အေတြ႔အႀကံဳႏွင္႔ ယွဥ္၍ ေျပာျပသည္။ သို႔ေသာ္ ဆရာက ၿပံဳးၿပီး ”အဲ႔လိုသာလုပ္လို႔ကေတာ႔ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္မွေတာင္ က်န္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ တျခားမေျပာနဲ႔ အခုစူပါဗိုက္ ဆာေပးေနတဲ႔ မာစတာ တက္ေနတဲ႔ တပည္႔ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ေခ်ာ႔သင္ေနရတာ” ဟု ျပန္ေျဖခဲ႔သည္။ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားသည္။ မသိတဲ႔ လူေတြကလည္း မသိလို႔ လုပ္ၾကသည္။ သိတဲ႔လူေတြကလည္း အေျခအေနအရ ေရလိုက္ငါးလိုက္ေနေနရသည္။ ၾကာလွ်င္ အပ်က္အပ်က္ႏွင္႔ ႏွာေခါင္းေသြးထြက္ရေတာ႔မည္။ က်ေနာ္လည္း ေရာက္တဲ႔အရပ္မွာ ျမန္မာ႔ ပညာေရးက ကမာၻမွာ တစ္ခ်ိန္က မည္သို႔ေနရာယူခဲ႔ေၾကာင္း၊ ယခုကဲ႔သို႔ ပညာေခတ္ (Knowledge Age) ႀကီးတြင္ ပညာတက္မွ ကမာၻႏွင္႔ ရင္ေပါင္တန္းနိုင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယေန႔ ကမာၻတစ္၀ွမ္း ေခတ္စားေနေသာ သတင္းႏွင္႔ ျပန္ၾကားေရးနည္းပညာ (IT) ၊ ျပန္ၾကားေရးႏွင္႔ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာ (IWT)၊ အီလက္ထေရာနစ္ ပညာေရး (e-Education) တို႔အေပၚ ေကာင္းစြာ နားလည္ သေဘာေပါက္ေစရန္ ႀကိဳးစားသင္႔ေၾကာင္း၊ လူအမ်ားအျပားကို အတိုက္အခံလုပ္၍ ေျပာျပလွ်က္ ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ရြာလံုးႏွင္႔ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ခရီးေရာက္မႈမွာ အလြန္ ေႏွးကြးလွသည္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္ ဆက္လက္ ႀကိဳးစားေနပါဦးမည္။

12 comments »

ဘဝ တစ္ဆစ္ခ်ိဳး

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

အခ်ိန္ေတြလည္း တစ္ေရြ႕ေရြ႕ကုန္ဆံုးသြားရင္း၊ လေတြ ႏွစ္ေတြလည္း ရာသီစက္ဝိုင္းအတိုင္း လွည္႔ပက္ရင္း က်ေနာ္တို႔ လည္း တစ္ေန႔ တျခား အသက္ေတြ ႀကီးရင္႔လာၿပီျဖစ္သည္။
"ဒါ ဘဝ တစ္ဆစ္ခ်ိဳးပဲ" စကားကို တကၠသိုလ္ဝင္တန္းမွ စ၍ မိဘ၊ ဆရာမ်ား၏ ေျပာဆို ဆံုးမ သံမ်ားကို မၾကာခဏ ၾကားခဲ႔ရပါသည္။ ဘဝ ဆိုတာ အဆစ္ ဘယ္ႏွဆစ္ရွိမွန္း က်ေနာ္ မသိေပမယ္႔ ယခု တြင္လည္း ေနာက္ တစ္ဆစ္ ထပ္က်ိဳးသြားၿပီလို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ထင္မိပါသည္။
ပထမအရြယ္ ပညာရွာ၊ ဒုတိယအရြယ္ ဥစၥာရွာ၊ တတိယအရြယ္ တရားဘာဝနာ ရွာ ဟူေသာ စကားအတိုင္း လူမွန္းသိတတ္ခါစမွစ၍ ပညာရွာေဖြခဲ႔ရာ ယခု မည္သည္႔ အရြယ္ ေရာက္မွန္းမသိေသာ္လည္း ပညာရွာတဲ႔ အလုပ္က အေတာမသက္နိုင္ေသးပါ။
ေနာက္ထပ္ ဘဝ တစ္ဆစ္ခ်ိဳးအတြက္ ေနာက္ (၃) ႏွစ္ ရုရွားဖက္ဒေရးရွင္းနိုင္ငံ သို႔ စက္တင္ဘာတြင္ ျပန္လာ၍ ထပ္မံေရာက္ရွိၿပီး ပညာမ်ားကို ႀကိဳးစားသင္ယူ ပါရဂူဘြဲ႔ ရယူဖို႔ စီမံထားၿပီးျဖစ္ပါသည္။
တစ္ဆစ္ႏွင္႔ တစ္ဆစ္အၾကားတြင္ အလြတ္ တစ္ခု ရွိသလိုပဲ က်ေနာ္လည္း နားခြင္႔ရေသာ (၂)လ တြင္ သံုးနွစ္ၾကာ ခြဲခြာခဲ႔ရေသာ မိဘရင္ခြင္ဆီသို႔ ေခတၱခဏ သြားေရာက္ခိုလံုရင္း တက္ေျမာက္ထားေသာ ပညာမ်ားျဖင္႔ ျပည္သူလူထုအတြက္ အက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္နိုင္ရန္ စနည္းနာပါအံုးမည္။
ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္းပိုင္းတြင္ ေနထိုင္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ (၂) လ အတြင္း ပို႔စ္ အသစ္ တင္နိုင္လိမ္႔မည္ မထင္ပါ။
နိုင္ငံအရပ္ရပ္မွ လမ္းႀကံဳလို႕ေသာ္လည္းေကာင္၊ တကူးတကေသာ္လည္းေကာင္၊ မေတာ္တဆ ေသာ္လည္းေကာင္၊ ရွာရင္းေဖြရင္း သာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင္႔ ေရာက္ရွိလာေသာ စာဖတ္မိတ္ေဆြမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္းႏွင္႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔ပါေၾကာင္း.........။

2 comments »

3/2009

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

17, june, 2009

ဒီေန႔ဟာ လက္တစ္ေလာအားျဖင္႔ ယခုႏွစ္အတြက္ ေက်နပ္မႈအေကာင္းဆံုး ရရွိခဲ႔တဲ႔ တတိယေျမာက္ ေန႔ပါ။ အမွန္အတိုင္း ေျပာရရေတာ႔ ပထမေန႔ နဲ႔ ဒုတိယေန႔ ေတြ တုန္းကေလာက္ စိတ္မလႈပ္ရွားခဲ႔ရ၊ ေျပာစမွတ္ တြင္ရေလာက္ေအာင္ ဝမ္းသာအားရ မရွိသလိုပါပဲ။ သို႔ေသာ္ ဒီေန႔က ပိုၿပီး သမိုင္းဝင္မွာေတာ႔ ေသခ်ာပါတယ္။

- အနီေရာင္ M.A.C.S (Master of Automatic Control System) ဘြဲ႔ကို Excellent (Great 5) အဆင္႔ျဖင္႔ စင္ေပၚသို႔ ေရွ႕ဆံုးက တက္ေရာက္ ရယူခဲ႔ရသည္႔ေန႔။

http://www.swamp.ru/blogs/1/posts/567/

2 comments »

2/2009

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

23, may, 2009

ဒီေန႔ဟာ လက္တစ္ေလာအားျဖင္႔ ယခုႏွစ္အတြက္ ေက်နပ္မႈအေကာင္းဆံုးရရွိခဲ႔တဲ႔ ဒုတိယေျမာက္ ေန႔ပါ။ ရည္မွန္းခ်က္၏ အေရးပါသည္႔ တစ္စိတ္တစ္ေဒသကို ဖမ္းဆုတ္မိလိုက္နိုင္ၿပီ လို႔ မိမိကိုယ္ကို သက္မွတ္ခြင္႔ ရသည္႔ေန႔ ဟုလည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္။

- Defence လုပ္ရသည္႔ေန႔၊ ေမွ်ာ္မွန္းထားသည္႔အတိုင္း Defence ကို ဂရိတ္ ဖိုက္ျဖင္႔ ေအာင္ျမင္ေသာေန႔။

- ေမွ်ာ္လင္႔ထားသည္႔ красный диплом (red diploma) အနီေရာင္ ဘြဲ႔လက္မွတ္ ရရွိေၾကာင္း ႏွင္႔ PHD တက္ေရာက္ခြင္႔ ရရွိေၾကာင္း၊ ေထာက္ခံေၾကာင္း တရားဝင္ ေၾကျငာခံရ၊ သိရွိရ သည္႔ေန႔။

1 comments »

1/2009

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

23, April, 2009

ဒီေန႔ဟာ လက္တစ္ေလာအားျဖင္႔ ယခုႏွစ္အတြက္ ေက်နပ္မႈအေကာင္းဆံုးရရွိခဲ႔တဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔ပါ။

- ရုရွားဖက္ဒေရးရွင္းနိုင္ငံမွာ ၂ ႏွစ္ ႏွင္႔ ၈ လ ပညာဆည္းပူးၿပီးေနာက္ ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ဘာသာရပ္(MATLAB) ေျဖဆိုေအာင္ျမင္သည္႔ ေန႔။

- ေမွ်ာ္လင္႔ထားသည္႔အတိုင္း ဘာသာရပ္အားလံုး အမွတ္ျပည္႔ရရွိေၾကာင္း သိရသည္႔ေန႔။

- ယခု လုပ္ေနေသာ Research ကို ပထမဆံုး Conference မွာ တက္ေျပာကာ မွန္းထားသည္ထက္ သာလြန္ေသာရလဒ္ကို ရရွိေသာေန႔။

2 comments »

ဘ၀ ႏွင္႔ Neo Counter

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

၁။ အမွတ္တရ ဆိုတာ လူတိုင္းမွာ ရွိပါတယ္။ အဲ႔လိုပဲ အမွတ္တရ ေလးေတြကို မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေအာင္ လူအားလံုးက ႀကိဳးစား တတ္ၾကတယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ႔ လကၡဏာတစ္ခုလို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။

၂။ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ႔ေတြကို စ ဖတ္ေတာ႔ Counter ေတြကို ေတြ႔ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စား သြားပါတယ္။ ဥပမာ အားလံုးသိတဲ႔ Neo Counter ဆိုရင္ ဘယ္နိုင္ငံက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ဒီကို လာထားတယ္ ဆိုတာကို တိတိက်က် မွတ္တမ္းတင္ထားပါတယ္။

၃။ အဲ႔လိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ခဲ႔တဲ႔ အရာေတြမွာ Neo Counter ေလးေတြ ထည္႔ထားလို႔ ရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတယ္။ ဥပမာ စာေမးပြဲေျဖခဲ႔တဲ႔ အႀကိမ္ေပါင္း၊ ေအာင္ျမင္ခဲ႔တဲ႔ အႀကိမ္ေပါင္း၊ မွားယြင္းခဲ႔တဲ႔ အႀကိမ္ေပါင္း၊ ဘီယာေသာက္ခဲ႔တဲ႔ အႀကိမ္ေပါင္း၊ ရန္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔အႀကိမ္ေပါင္း၊ ဘယ္ၿမိဳ႕ေတြ ေရာက္ခဲ႔တယ္ ဆိုတာကို ေျမပံုမွာ ေဖာ္ျပၿပီးသား …. စတဲ႔ အႀကိမ္အေရအတြက္ေတြအတြက္ ဘက္စံု Counter တစ္ခုေတာ႔ လိုအပ္ပါတယ္။

၄။ အေနာက္နိုင္ငံေတြမွာ ဟိုးေရွးေခတ္ကတည္းက ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း ေရးတဲ႔အက်င္႔ရွိခဲ႔ၾကတယ္။ အင္မတန္ ေကာင္းပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေသာ ပုဂိၢဳလ္အမ်ားစုလည္း ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း ေရးၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ဖန္ရွင္ ပိုမ်ားတဲ႔ ေကာင္တာ တစ္ခုကို သံုးသလိုပါပဲ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။

၅။ စာဖတ္ျခင္းသည္ လူအားျပည္႕၀ေစ၏၊ ေဆြးေႏြး ေျပာဆိုျခင္းသည္ အသင္႔ျပင္ဆင္ၿပီးျဖစ္ေစ၏၊ ေရးမွတ္ျခင္းက တိက်ေစေပသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ အၾကင္သူသည္ ေရးကူးမွတ္သားမႈ နည္းသူျဖစ္အံ႔ ထိုသူ၌ အလြန္ႀကီးေသာ မွတ္ဥာဏ္လိုအပ္မည္။ ေဆြးေႏြးေျဖဆိုမႈနည္းသူကား ဇ၀နဥာဏ္ရႊင္ေနမွ ေတာ္ေပမည္။ ထိုနည္းတူ စာဖတ္နည္းသူသည္လည္း တကယ္မသိပဲ သိခ်င္ေယာင္ထင္ရရန္အတြက္ အလြန္ပါးစသူ လွ်င္သူတစ္ဦးျဖစ္ရန္ လိုအပ္သည္။ ဟု စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ေလ႔လာဖူးပါတယ္။

၆။ ကၽြန္ုပ္တို႔ဟာ စာဖတ္ရံုနဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ႔ပါဘူး။ ေဆြးေႏြးျခင္းႏွင္႔ ေရးမွတ္ျခင္းမ်ားပါ ရွိဖို႔ လိုေနပါၿပီ။ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းေရးျခင္းအားျဖင္႔ တိက်ေသခ်ာမႈကို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဘယ္ေန႔ ဘယ္ခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္ခဲ႔တယ္ဆိုတာ တိတိက်က်ေျပာနိုင္၊ ဆိုနိုင္ ပါတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင္႔ ျပန္ေျပာဖို႔ မလိုေပမယ္႔ ျပႆနာ တစ္ခုခု ႀကံဳေတြ႔ခ်ိန္ေတြမွာ၊ အခက္အခဲနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရခ်ိန္ေတြမွာ ကႏၱာရထဲမွ အိုေအစစ္ ကဲ႔သို႔ အင္မတန္ အသံုး၀င္ပါတယ္။

၇။ “ကၽြန္မသိတတ္စအရြယ္ကတည္းက ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းေရးပါတယ္။ ကၽြန္မစိတ္ညစ္စရာေတြနဲ႔ႀကံဳၿပီး ဘာမွမလုပ္ခ်င္တဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာ အရင္က ေပ်ာ္ခဲ႔တာေတြကို ျပန္ဖတ္ပါတယ္၊ သမီးေလးရဲ႕ ခ်စ္စရာအျပဳအမူေတြ၊ ရံုးမွာ မႀကီးမားတဲ႔ လြဲမွားမႈေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေျပာခဲ႔တဲ႔ ရယ္စရာေတြ ကို ျပန္ဖတ္လိုက္ရရင္ အဲ႔ဒီအခ်ိန္ကို ျပန္ေရာက္သြားသလိုပဲ အခုျဖစ္ေနတဲ႔ စိတ္ညစ္စရာက ခ်က္ခ်င္း ေပ်ာက္သြားေရာ” ဟု ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း ေရးမွတ္တတ္သူ တစ္ေယာက္ေျပာတာကို ဖတ္ခဲ႔ ဖူးပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ သူေျပာသလို ကၽြန္ေတာ္ စမ္းၾကည္႔ပါတယ္။ တကယ္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၈။ ေနာက္တစ္ခုက အေရးႀကီးတဲ႔ မျဖစ္ေသးတာေတြကို ေန႔အတိအက် သိလွ်င္ ႀကိဳတင္ၿပီး မွတ္သားထားလို႔ ရပါတယ္။ ထိုသို႔မွတ္သားျခင္းျဖင္႔ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရွိစြာ သံုးစြဲရာေရာက္သလို ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားဖို႔ သတိေပးရာလည္း ေရာက္ပါတယ္။

၉။ Google မွာ Calendar ပါလာေတာ႔ အင္တာနက္သံုးေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူ ရတာပါပဲ။

၁၀။ ကၽြန္ေတာ္ အရင္တုန္းက ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းမွာ အဆိုးအေကာင္း အားလံုးေရးတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ မိတ္ဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေကာင္းေတြပဲ ေရးပါေတာ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔အေပၚ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ထိခိုက္ေအာင္လုပ္တာေတြကို မမွတ္ထားပဲ ထိုသူ၏ ေကာင္းခဲ႔ေသာ အခ်က္မ်ားကိုသာ မွတ္ထားျခင္းအားျဖင္႔ ကိုယ္႔စိတ္ထဲမွာ ျပန္ဖတ္တိုင္း ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ရပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ယခု မိမိအေပၚ မေကာင္းလွ်င္ေတာင္ အရင္က ေကာင္းထားခဲ႔တာေတြကို ျပန္ၾကည္႔မိၿပီး ခြင္႔လႊတ္ခ်င္စိတ္ ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔ ခြင္႔လႊတ္လိုက္တယ္။ အင္မတန္ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္လိုက္တာပါ လို႔ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက က မိန္႔ၾကားဖူးပါတယ္။ ေက်နပ္စရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။

၁၁။ ေနာက္ထပ္ တစ္ခုက ေက်းဇူးရွိသူ အားလံုးကို မွတ္ထားသင္႔ပါတယ္။ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ရွိေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္အတြက္ သူ႔ေက်းဇူး၊ ကိုယ္႔ေက်းဇူး ေတာ႔ရွိတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မွတ္သားထားသင္႔တာက ကိုယ္႔ေက်းဇူး တစ္ခုမွ မပါပါဘူး။ သူ႔ေက်းဇူးေတြခ်ည္းပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔အေပၚမွာ ေက်းဇူးရွိသူအားလံုးကို ခ်ေရးထားပါတယ္။ ေက်းဇူးရွင္ေတြ မ်ားလြန္းလို႔ အိပ္ရင္ေတာင္ ဘယ္ဖက္ကို ေျခလွည္႔အိပ္ရမွန္းမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ မိဘႏွစ္ပါးနွင္႔တကြ ေက်းဇူးရွိသူ အားလံုးကို တစ္ေန႔ေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ေက်းဇူးဆပ္ကိုဆပ္မွာပါ။ ဘ၀မွာ အေအးခ်မ္းဆံုး ေနခ်င္လွ်င္ ေက်းဇူးရွိတဲ႔ သူအားလံုးကို မေစာ္ကားမိေစနဲ႔ လို႔ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ အားလံုးကို ဆပ္နိုင္ဖို႔အခြင္႔အေရးရတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ဆပ္မွာပါ။ ဆပ္နိုင္ေအာင္လဲ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးစားမွာပါ။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း ဒီလိုစိတ္မ်ိဳး ရွိမွာပါ။

၁၂။ တကယ္လို႔သာ ကၽြန္ေတာ္႔ဟာ ဘက္စံု Neo Counter တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ဒီေန႔ဆိုရင္ အသက္ဆိုတဲ႔ ေနရာမွာ (၂၂) မွ (၂၃) သို႔ ေျပာင္းသြား ပါၿပီ။ အခုပဲ ကၽြန္ေတာ္႔အသက္ (၂၃) နွစ္တင္းတင္း ျပည္႔သြားပါၿပီ။ ဒါဆို (၂၄) ေရာက္ၿပီေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ႔ရဲ႕ (၂၃)ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ (၂၈.၇.၂၀၀၈) ဒီေန႔မွာ ပို႔ (၅၀) ေျမာက္ ေရႊရတု ပိုစ္႔ တစ္ခု အေနျဖင္႔ ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ ေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္။

၁၃။ (၁)ႏွစ္ ႀကီးသြားျပန္ၿပီ ဘာေတြ တိုးတတ္ လာသလဲ? ဘယ္ေလာက္ ရင္႔က်က္ လာၿပီလဲ? လူအမ်ားကို ေကာင္းက်ိဳး ျပဳတာေတြကို ဘယ္ေလာက္ လုပ္ခဲ႔လဲ? အဆိုး ဘယ္ႏွခုအတြက္ ျပန္လည္ ေပးဆပ္နိုင္ခဲ႔သလဲ? အဆိုး ဘယ္ႏွခုေရာ ထပ္လုပ္ခဲ႔ ျပန္ၿပီလဲ? ဘာေတြ….? ဘာေတြ….? ဘာေတြ….? စတဲ႔ မ်ားျပားလွတဲ႔ ေမးခြန္း ေတြကိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေမးထားပါတယ္……..။

၁၄။။ ကၽြန္ေတာ္႔ေမြးေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ မိဘႏွင္႔တကြ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာ အားလံုးႏွင္႔ ေက်းဇူးရွိသူ အားလံုးကို ရွိခိုးကန္ေတာ႔ပါတယ္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၊ မိတ္ေဆြ အပါင္းအသင္းမ်ား အားလံုး၊ ႏွင္႔ ဘေလာ႔ဂါညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ကိုလည္း ေကာင္းခ်ီး ေပးပါတယ္။ သုခ အျဖာျဖာ နဲ႔ ျပည္႔စံုၾကပါေစ။ ကၽြန္ေတာ္ မွားခဲ႔တာေတြရွိခဲ႔မွာပါ၊ ဒီအတြက္ အားလံုးကို အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ခြင္႔လြတ္နားလည္ေပးၾကပါ ခင္ဗ်ာ။ စာဖတ္သူအားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။

18 comments »

Blogger Gathering (Moscow)

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

ေဗာ္လဂါျမစ္ စီးဆင္းမႈ႔နဲ႔ အတူ ျဖတ္သန္းေနၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း Blogger တစ္စုဟာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ၁၆ ရက္ေန႔ ၊ ေမာ္စကိုၿမိဳ႕ MSU ( Moscow State University ) ေက်ာင္း ေက်ာင္းသားေဆာင္မွာ အမွတ္တရ ဆံုေတ႔ြျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ။ အဲဒီ ေတြ႔ဆံုပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ အႀကံေပး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾက ၿပီး ၊ ၂၀၀၈ ၊ ဧၿပီလ ၄ ရက္ ( သႀကၤန္အက်ေန႔ ) ကအၾကမ္းဖ်င္း ရည္ရြယ္ထားခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕ အမွတ္တရ Website တစ္ခုလုပ္မယ့္ ကိစၥကို အတည္ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္ ။ Website မွာပါမယ့္ က႑ေတြမွာ တာ၀န္ယူႏိုင္ၾကမယ့္ အပိုင္းေတြကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္ ။

ေနာက္တစ္ေန႔ ( ၁၇ ၊ ဇူလိုင္ ၊ ၂၀၀၈ ေန႔ ) ဟာ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ ျဖစ္တဲ့အားေလ်ာ္စြာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း Blogger တစ္စုဟာ MSU ေက်ာင္း ဘုရားခန္းမွာ ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ခဲ့ၾကၿပီး အခုလို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္တဲ့ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားအပါင္း ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္း (သုခိေနာ၀) ၊ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း (ေခမိေနာ၀) အေပါင္း ႏွင့္ျပည့္စံုၿပီး ေဘးရန္အေပါင္း က ကင္းေ၀းပါေစ ေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းခဲ့ၾကပါတယ္ ။ ေန႔လည္ခင္းမွာ ေတာ့ အမွတ္တရ ခရီးအျဖစ္ ( Коломенский Парк ) ပန္းၿခံနဲ႔ ဟိုခ်ီမင္း ရင္ျပင္တို႔ကို သြားေရာက္လည္ပတ္ ခဲ့ၾကပါတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုရဲ႕ ေတြ႔ဆံုပြဲကို ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ ရွိၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ Blogger ညီ ၊ အစ္ကို ၊ ေမာင္ ၊ ႏွမ မ်ားအားလံုး သိရွိေစဖို႔ ၀မ္းသာစရာ သတင္းေကာင္း တစ္ခုအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါ တယ္ခင္ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕ ေတြ႔ဆံုပြဲလို ႏိုင္ငံ အသီးသီးမွာရွိၾကတဲ့ Blogger ညီ ၊ အစ္ကို ၊ ေမာင္ ၊ ႏွမ မ်ားလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႔ ဆံုေတြ႔ႏိုင္ၾကပါေစ လို႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္း Blogger တစ္စု က ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။ Blogger မ်ားအားလံုးနဲ႔ Blog စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ …….

…. ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနစဥ္ ….

……. ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ အမွတ္တရ ခရီး …….

မွတ္ခ်က္ ။ ။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ လူကိုယ္တိုင္မလာႏိုင္ပဲ G-talk ၊ Phone မ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတဲ့ Blogger တစ္ခ်ိဳ႕ ရွိခဲ့ေပမယ့္ ေဆြးေႏြးပြဲမွာပါ၀င္သူ အားလံုးကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။ စုစုေပါင္း (၃၄) ေယာက္ပါခင္ဗ်ာ ။

ကိုရင္ညိန္း ၊ တင့္ထူးေရႊ ၊ နတ္သွ်င္ေနာင္ ၊ Black Dream ၊ ေမာင္ေကာင္းေအာင္ ၊ လြမ္းလုင္ ၊ မွ်ားျပာ ၊ ေရႊေရာင္ေကာင္းကင္ ၊ လင္းထြန္း ၊ လြမ္းသုခ ၊ ရတ္မြန္ ၊ ေနခ်ိဳေအး ၊ ၀ႆန္ဦး ၊ ေမာင္ႏိုင္ ၊ မီးျပတုိက္ ၊ ဇြတ္ဆိုးေလး ၊ 4Ever ၊ ထိေပ့သွ်င္ ၊ ကိုစြမ္း ၊ ကိုေအာင္ ၊ ညိမ္းညိဳ ၊ ၿဖိဳးငယ္ ၊ ေအာင္ဦး ၊ နန္းထိုက္၀င္း ၊ မင္းေ၀ ၊ တင္ႏြယ္ေမာင္ ၊ သုခရိပ္ ၊ မင္းက်န္စစ္ ၊ အလြမ္းေရာင္ ၊ ေစာမ႑ိဳင္ ၊ အညာသားေလး ၊ ေမာင္ငယ္ ၊ ေမာင္သုည ၊ လြမ္းေစ (ျမန္မာျပည္) ။

(ကိုရင္ညိမ္း http://www.koyinnyein.blogspot.com/ ၏

Blogger Gathering (Moscow) ကို ကူးယူေဖာ္ျပသည္)

0 comments »

ဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာျခင္း

Posted by ADMIN in အမွတ္တရ

ဒႆနသမား တစ္ေယာက္ပါ။ ေတြးေခၚရတာ၊ စဥ္းစားရတာကို သေဘာက်တယ္။ စာဖတ္ရတာကို ၀ါသနာပါတယ္။ အထူးသျဖင္႔ နာမည္ေက်ာ္ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕အေတြးအေခၚေတြ၊ မွတ္သားေလာက္စရာစကားေတြ၊ ဒႆနေတြ၊ ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ႀကီးေတြရဲ႕ အတၳဳပၸတိေတြ၊ သမိုင္းေတြကို ပိုႀကိဳက္တယ္။ စာဖတ္ၿပီးစဥ္းစားတယ္။ အရမ္းႀကိဳက္ရင္ ကူးထားတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ကိုယ္ပိုင္ ဒႆနေတြေရးတယ္။ ကိုယ္႔အေတြးေတြ၊ ကိုယ္႔အျမင္ေတြေရးေလ႔ရွိပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက အဂၤလိပ္စာ တိုးတက္ေရး မဂၢဇင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ဒႆနေတြ ပါလာတတ္တယ္။ အခု ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ မေရးျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။ ဘေလာ႔ေတြကိုေတာ႔ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ ဘေလာ႔ေတြ စေပၚလာကတည္းကေပါ႔။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္းနဲ႔ ေရးဖို႔ကုိ္ စိတ္၀င္စားလာတာပါ။ ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ ဘေလာ့ရဲ့ ထမဆုံးပုိစ့္ကုိ တင္လုိက္တာပါ။ ဆက္လက္ႀကဳိးစားသြား မွာပါ။

3 comments »